محمّد و ال محمّد و أن يتوب على ، جز اين كه خداوند گناهان او را مىآمرزد ، و در كسى كه در روز بيش از چهل گناه كبيره مرتكب شود چيزى نيست . » « 59 » و نيز از آن حضرت روايت كرده‌اند كه فرموده است : « آدمى گناهى مرتكب مىشود ، و خداوند او را به سبب همان گناه وارد بهشت مىكند . گفته شد : خداوند او را به سبب گناهش به بهشت وارد مىسازد ؟ : فرمود : آرى او گناهى را مرتكب مىشود ، و پيوسته از آن بيمناك و بر خود خشمناك است ، از اين رو خداوند به او ترحّم مىفرمايد و او را وارد بهشت مىكند . » « 60 » از آن حضرت روايت شده كه فرموده است : « به خدا سوگند هيچ بنده‌اى جز به اقرار ، از گناه بيرون نمىآيد » « 61 » نيز از آن حضرت روايت است : « هر كس گناهى مرتكب شود ، و بداند خداوند بر او آگاه است اگر بخواهد او را عذاب مىكند ، و اگر بخواهد او را مىآمرزد ، و خداوند گناه او را مىبخشد هر چند استغفار نكرده باشد . » « 62 » و نيز از آن حضرت است : « پيامبر ( ص ) فرموده است هر كس يك سال پيش از مرگش توبه كند خداوند توبه او را مىپذيرد سپس فرمود : يك سال زياد است ، هر كس يك ماه پيش از مرگش توبه كند ، خداوند توبه‌اش را مىپذيرد ، پس از آن فرمود : يك ماه زياد است ، هر كس يك هفته پيش از مرگش توبه كند خداوند توبه‌اش را قبول مىكند ، سپس فرمود : يك هفته نيز بسيار است ، هر كس يك روز پيش از مرگش توبه كند خداوند توبه‌اش را مىپذيرد ، بعد فرمود يك روز زياد است ، هر كس پيش از آن كه مرگ را ببيند توبه كند خداوند از او مىپذيرد . » « 63 » و نيز از آن حضرت يا از پدرش ( ع ) روايت شده كه فرموده است : « آدم ( ع ) عرض كرد : پروردگار ! شيطان را بر من مسلّط كردى و او را مانند خون در بدنم روان ساختى ، براى من هم چيزى قرار بده ، فرمود : اى آدم ! اين را برايت قرار دادم كه چون يكى از

--> ( 59 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 438 ، شماره 7 . ( 60 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 626 و 427 ، شماره‌هاى 7 و 3 . ( 61 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 626 و 427 ، شمارهء 4 . ( 62 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 626 و 427 ، شمارهء 5 . ( 63 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 440 ، شماره 2 .